ოთარ ჩხეიძის ენობრივი ცნობიერების აპექტები („თეთრი დათვის“ მიხედვით)
Resumen
მწერლის ენისა და სტილის შესწავლას დიდი ადგილი აქვს დათმობილი ქართულ საენათმეცნიერო ლიტერატურაში, რადგან როგორც აკაკი შანიძე აღნიშნავს, მწერლის შემოქმედების სრული და ყოველმხრივი დაფასება მხოლოდ მაშინ არის შესაძლებელი, როდესაც გათვალისწინებულია ის ფორმა, რომელშიც იგი თავის ფიქრებსა და გრძნობებს ასახავს, ე.ი. თუ შესწავლილია მისი ენა.
გამორჩეულია ოთარ ჩხეიძის ენობრივი სამყარო. მწერალი ზოგადად განსხვავებული ენობრივი კოდების, აღწერის ტიპების თავისებური შერჩევით იქცევს ყურადღებას. მისი განსაკუთრებული, ყველასგან განსხვავებული სტილი სამწერლობო ტრადიციებიდანაც მომდინარეობს და ძიების შედეგიც არის.
წინამდებარე ნაშრომში განხილულია ოთარ ჩხეიძის რომან ,,თეთრი დათვის’’ ზოგი ენობრივი და სტილისტიკური თავისებურება, კერძოდ, ყურადღება გამახვილებულია ფრაზეოლოგიზმთა, პარემიულ გამოთქმათა თუ აფორიზმთა ფუნქციაზე, დიალექტურ ლექსიკასთან მიმართებაზე, სხვათა შიტყვის ო-ს, სახელობითის ი-ს (ხმოვანფუძიან სახელებთან) და ემფატიკური ა-ს მოხმარების სიხშირესა და გამეორების სტილისტიკურ დანიშნულებაზე.
საკვანძო სიტყვები: სტილი, ენობრივი სამყარო, ფრაზეოლოგია, დიალექტური ლექსიკა, კვლევა,





